ЕВАНГЕЛЛЕ (клікніце каб раскрыць)
Ян 1, 1–18
Слова сталася целам і пасялілася між намі
+ Чытанне святога Евангелля паводле Яна.
На пачатку было Слова,
і Слова было ў Бога,
і Богам было Слова.
Яно было ў Бога спрадвеку.
Усё праз Яго сталася,
і без Яго нічога не сталася з таго, што сталася.
У Ім было жыццё,
і жыццё было святлом людзей.
А святло свеціць у цемры,
і цемра не агарнула яго.
З’явіўся чалавек, пасланы ад Бога;
імя ягонае было Ян.
Ён прыйшоў дзеля сведчання,
каб засведчыць пра Святло,
каб усе паверылі праз яго.
Не быў ён святлом, але быў пасланы,
каб сведчыць пра Святло.
Было Святло праўдзівае,
якое асвятляе кожнага чалавека,
які прыходзіць на свет.
У свеце было,
і свет праз Яго стаўся,
і свет не пазнаў Яго.
Прыйшло да свайго,
і свае Яго не прынялі.
А тым, хто прыняў Яго,
дало ўладу стаць Божымі дзецьмі,
тым, хто верыць у імя Ягонае,
хто ні ад крыві,
ні ад жадання цела,
ні ад жадання мужа,
але ад Бога нарадзіўся.
Слова сталася целам
і пасялілася між намі,
і бачылі мы славу Ягоную,
славу, якую мае ад Айца Адзінародны,
поўны ласкі і праўды.
Ян сведчыць пра Яго і ўсклікае, кажучы: Гэта быў той, пра якога я сказаў: за мною ідзе той, які апярэдзіў мяне, таму што быў раней за мяне. І з паўнаты Ягонай мы ўсе прынялі ласку замест ласкі. Бо Закон быў дадзены праз Майсея, ласка і праўда сталіся праз Езуса Хрыста. Бога ніхто ніколі не бачыў. Адзінародны Бог, які ва ўлонні Айца, Ён аб’вясціў.
Гэта слова Пана.
Сёння мы святкуем другую нядзелю пасля Божага нараджэння і Маці Касцёл прапануе нам у гэты дзень спыніцца і глыбей задумацца над тым, што насамрэч адбылося ў Бэтлееме. Мы чуем сёння словы з евангелля паводле Яна: «На пачатку было Слова, і Слова было ў Бога, і Богам было слова». Гэтыя словы гучаць вельмі ўрачыста і таямніча. Яны кажуць нам, што Хрыстус, маленькае Немаўля ў яслях, — гэта не проста адзін з прарокаў ці выдатны настаўнік з Назарэта. Гэта вечнае Слова Бога Айца, праз якое быў створаны ўвесь свет.Бог заўсёды хацеў размаўляць з чалавекам. Ён прамаўляў праз прыроду, праз прарокаў, праз падзеі гісторыі. Але праз нараджэнне Хрыста Бог прамовіў да нас ў поўні. Ён прамовіў Сваё канчатковае Слова, якое стала Целам і пасялілася сярод нас. Бог стаў настолькі блізкім, што Яго можна было ўбачыць, пачуць і нават да Яго дакрануцца. Гэта неверагодная праўда нашай веры: Бог не застаўся недзе далёка ў недасяжнай вышыні, Ён увайшоў у нашую чалавечую штодзённасць, у нашыя цяжкасці і радасці. Евангеліст Ян кажа, што гэтае Слова было святлом для людзей, і што «святло свеціць у цемры, і цемра не агарнула яго». Гэтыя словы даюць нам вялікую надзею!!!! Мы ведаем, колькі цемры бывае ў свеце і ў нашых уласных сэрцах: гэта і грахі, і страхі, і няпэўнасць у будучыні. Але Хрыстус прыходзіць як святло, якое немагчыма згасіць. Нават калі нам здаецца, што цемра навокал становіцца вельмі густой, мы павінны памятаць, што Бог ужо перамог гэтую цемру Сваёй прысутнасцю.Аднак Евангелле сёння гучыць і як перасцярога. Ян піша: «Прыйшло да сваіх, і свае Яго не прынялі». Гэта трагедыя, якая можа здарыцца і з намі. Можна святкаваць Каляды, можна мець прыгожую ёлку і багаты святочны стол, але так і не прыняць Хрыста ў сваё жыццё. Прыняць Яго — значыць дазволіць Яму змяніць нашыя думкі, нашыя ўчынкі і нашыя адносіны з блізкімі. Гэта значыць прызнаць Яго сваім Панам не толькі на словах, але і ў штодзённым выбары паміж дабром і злом. У гэтую нядзелю, калі мы яшчэ жывем атмасферай каляднай радасці, давайце адкрыем свае сэрцы на гэтае Божае Слова. Няхай яно не проста прагучыць у нашых вушах, але застанецца ў нас як жывая сіла. Няхай яно суцяшае нас у смутку, асвятляе нашыя сумневы і дапамагае нам бачыць у кожным чалавеку нашага брата ці сястру. Няхай Езус Хрыстус, Спрадвечнае Слова, якое стала Целам, напаўняе нашыя дамы Сваім супакоем і благаслаўленнем на ўвесь новы 2026 год. Амэн.