ЕВАНГЕЛЛЕ (клікніце каб раскрыць)
Мц 4, 12–17
Прыйшоў і пасяліўся ў Кафарнауме. Так збылося сказанае прарокам Ісаям
+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.
У той час:
Калі Езус пачуў, што Яна зняволілі, адышоў у Галілею. І, пакінуўшы Назарэт, прыйшоў і пасяліўся ў Кафарнауме прыморскім, у межах Забулона і Нэфталія. Так збылося сказанае прарокам Ісаям, які кажа:
Зямля Забулонава і зямля Нэфталіева,
на шляху марскім, за Ярданам,
Галілея язычнікаў,
народ, які сядзеў у цемры,
убачыў святло вялікае,
над жыхарамі краіны смяротнага ценю
заззяла святло.
З таго часу Езус пачаў прапаведаваць і казаць: Пакайцеся, бо наблізілася Валадарства Нябеснае.
Гэта слова Пана.
Сёння Езус выкладае ўрок “святой асцярожнасці”, выдатна спалучаецца з смеласцю і адвагай. У выніку ён, які не баіцца прапаведаваць праўду, вырашае адступіць, даведаўшыся, што, як гэта зрабілі з Янам Хрысціцелем, яго ворагі хочуць забіць і яго: “Выходзь і бяжы адсюль, бо Ірад хоча забіць Цябе” (ЛК 13: 31). Калі хто-то прыйшоў рабіць дабро, яго крытыкі збіраюцца прычыніць яму шкоду, так што не здзіўляйцеся, што і вы выпрабоўваемся ганеннямі, як гэта сказаў Сам Пан.
“Калі [Езус] пачуў, што Ян быў заключаны ў вязніцу, ён пайшоў у Галілею» (Мц.4: 12). Было б неасцярожна правакаваць небяспекі без суразмернай прычыны. Толькі ў малітве мы адрозніваем, калі маўчанне альбо бяздзейнасць-трэба даць гэтаму час – з’яўляюцца сімптомамі мудрасці, а калі баязлівасць і недахоп сіл. Цярпенне і імкненне да міру дапамагаюць прыняць мірнае рашэнне ў цяжкія моманты, калі мы не губляем з-пад увагі звышнатуральную рэальнасць.
“І абыходзіў Езус усю Галілею, навучаючы ў сінагогах, прапаведуючы Евангелле аб Валадарстве і аздараўляючы ўсе хваробы і ўсе слабасці народа” (Мацвея 4: 23) ” ні пагрозы, ні страх перад тым, што яны скажуць, ні магчымая крытыка не могуць адцягнуць нас ад справы дабра. Мы пакліканы быць соллю і святлом, вінаватымі дабра і ісціны, мы не можам адступіць ад шантажу пагроз, якія так шмат разоў з’яўляюцца толькі гіпатэтычнай ці проста славеснай пагрозай.
Рашучыя, асцярожныя, якія не шукаюць апраўданняў адкласці апостальскую акцыю на”потым”. Кажуць, што””тады” – гэта прыслоўе тых, хто прайграў”. Таму Хасэмарыя Эскрыва рэкамендаваў: “вось дзейсны рэцэпт вашаму Апостальскаму духу: канкрэтныя планы, не з надыходзячай суботы да наступнай, але з сённяшняга дня да заўтрашняга дня ».
Выконваць волю Бога, быць сумленным у любых умовах і прытрымлівацца падказкамі добра, сфармаванае сумлення патрабуе сілы, пра якую мы павінны прасіць, бо пагроза баязлівасці вялікая. Просім нашу нябесную маці дапамагчы нам заўсёды і ва ўсім выконваць волю Божую, пераймаючы яе мужнасці ля падножжа Крыжа Хрыстовага.