ЕВАНГЕЛЛЕ (клікніце каб раскрыць)
Мц 4, 1–11
Езус пасціў сорак дзён, і д’ябал выпрабоўваў Яго
+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.
У той час:
Дух вывеў Езуса ў пустыню, каб д’ябал выпрабоўваў Яго. І пасціў Ён сорак дзён і сорак начэй, і нарэшце згаладаўся. Тады падышоў да Яго спакушальнік і сказаў Яму: Калі Ты Сын Божы, скажы, каб гэтыя камяні сталі хлебам. А Ён сказаў у адказ: Напісана: не хлебам адным будзе жыць чалавек, але кожным словам, што выходзіць з вуснаў Божых.
Тады ўзяў Яго д’ябал у святы горад, паставіў на версе святыні і сказаў: Калі Ты Сын Божы, кінься ўніз, бо напісана: Анёлам сваім загадае наконт Цябе, і на руках панясуць Цябе, каб Ты часам не спатыкнуўся аб камень нагою сваёй. Езус сказаў Яму: Напісана таксама: не будзеш выпрабоўваць Пана Бога твайго.
Д’ябал зноў узяў Яго на вельмі высокую гару і паказаў Яму ўсе валадарствы свету і славу іх, кажучы: Усё гэта дам Табе, калі ўпадзеш і паклонішся мне. Тады сказаў яму Езус: Адыдзі, сатана, бо напісана: Пану Богу твайму будзеш пакланяцца і Яму аднаму будзеш служыць.
Тады д’ябал пакінуў Яго, і вось Анёлы падышлі і служылі Яму.
Гэта слова Пана.
Пачынаючы Вялікі пост, мы сёння слухаем евангелле аб спакусе Езуса Хрыста. Гэтая сцэна – запрашэнне да вялікай бітвы з спакуснікам. Мы, як і Езус, часта спакушаныя злым, але, як і наш Пан, мы маем сілу перамагаць спакусы д’ябла.
Першае спакуса заключалася ў выкарыстанні Езусам яго чароўнай сілы для асабістай выгады. Ён павінен быў зрабіць з камянёў хлеб, каб палегчыць пакуты свайго знясіленага цела. Але гэтая спакуса была не ў пражытку, а ў тым, каб звярнуць Езуса з цяжкага шляху, які Айцец хацеў для свайго Сына. Адказваючы, Езус адмаўляецца ставіць патрэбы свайго цела перад больш важным абавязкам выконваць волю Айца пры любых абставінах.
У другой спакусе д’ябл змушае Езуса кінуўцца ўніз з храма. Тады, як і было абяцана ў псальме 91, Бог абараніў бы Яго і насіў бы праз анёлаў. Д’ябл хоча, каб Езус даў зарок Айца. Замест таго, каб верыць у Божы клопат, д’ябал заахвочвае яго пацвердзіць праўдзівасць Пісання, здзейсніўшы вар’яцкі скачок з вяршыні храма. У адказ Езус адказвае, што гэтая спакуса гэта выпрабаванне Бога, якое не адпавядае запаведзі. Спроба маніпуляваць Богам, каб прымусіць яго дзейнічаць, – гэта дзёрзкасць. Гэта выклік даверу да Бога.
У трэцяй спакусе д’ябал ужо цалкам раскрывае свае намеры – ён хоча, каб Езус пакланіўся яму. У абмен на гэта ўсё Валадарства свету і яго хараство будуць належаць яму. Гэта прапанова Езусу скараціць месіянскія мэты. Уся ўлада і міжнародная слава могуць стаць яго доляй без усялякага прыніжэньня і крыжа. Адказ Езуса – паставіць Бога на першае месца. Толькі Бог уладар усяго: багацця, славы, жыцця і бласлаўлення. Амэн.